DE MOBILISATIE VAN ARCADIA

‘Een erudiete bundel… je zou er haast een hele kast romans voor weggeven’.

(De Standaard, 5 nov. 2011).

‘Hertmans schrijft zo prikkelend dat ik meteen zijn mening wil weten over alles wat ik recentelijk heb gelezen’.

(Elsbeth Etty, NRC Handelsblad).

 

‘De Mobilisatie van Arcadia bevat veertien stilistisch, thematisch en qua houding samenhangende essays die met kracht van argumenten en vaak in superieure, lenige, soms ook geestige formuleringen kritiek leveren op ideeën en praktijken die het culturele leven momenteel beheersen (…) een ronduit indrukwekkend boek’.

(Cyrille Offermans in De Groene Amsterdammer)

‘We kunnen er niet onderuit: we beleven emotionele tijden. Waar men ook kijkt, commotie is de norm, intensiteit de vorm.’ Zo begint het nieuwe boek met essays van Stefan Hertmans, waarin hij ons verlangen naar een arcadisch bestaan fileert. Waarom moeten we alles wat we van waarde achten – seksualiteit, identiteit, kunst en literatuur, sociaal engagement – onophoudelijk opfokken voor het grote doel. Kunnen we de dingen niet meer in hun waarde laten zonder ze uit te kauwen? Wellicht hebben we zo’n intens gevoel van verlies omdat we voortdurend een fictieve persoonlijkheid najagen. Het is niet verwonderlijk dat Hertmans   in dit boek uitgebreid aandacht besteedt aan kritische schrijvers als Michel Houellebecq, Søren Kierkegaard of W.G. Sebald, over wie hij met grote instemming schrijft.

Uitgeverij De Bezige Bij

ISBN 978 90 234  6724 3 | verkoopprijs ca. € 19,90 | 288 pag.|

Voor meer informatie en/of het aanvragen van recensie-exemplaar of interview met Stefan Hertmans kunt u contact opnemen met Chris Boudewijns van WPG België: chris.boudewijns@wpg.be | +32-3-285 73 04.

Voor Nederland: s.schwachofer@debezigebij.nl

 

________________________________________

In 2010 verscheen De val van vrije dagen, gedichten (De Bezige Bij, Amsterdam).

‘Met De val van vrije dagen bevestigt Hertmans dat hij stilaan tot de grand old men van de Vlaamse poëzie behoort‘ – Knack

‘Stefan Hertmans is in de loop der jaren uitgegroeid tot een van de grootste Vlaamse dichters, iemand die talige en semantische complexiteit weet te combineren met emotionele toegankelijkheid‘ (Rob Schouten in Vrij Nederland).

‘Voortreffelijke bundel‘ (Cobra.be)

‘De poëzie van Stefan Hertmans is van een betekenisrijkdom zonder weerga‘ (Patrick Peeters, de Leeswolf).

‘Fascinerende gedichten‘ (Paul Demets in De Morgen).

‘Als een troubadour probeert Hertmans de schijnzekerheden
van onze snelle, moderne tijd te deconstrueren (…) Wat overblijft is heel pure poëzie‘ (Metro).

Te koop in de betere boekhandel.

Voor een preview zie: teksten/poëzie op deze site.

_______________________________________________________________

Het verborgen weefsel, roman, De Bezige Bij 2008.

Deze stilistisch zorgvuldig geslepen kleine roman biedt het verslag van de innerlijke strijd van een veertigjarige vrouw. Wat vraagt haar schrijverschap, waarmee ze overhoop ligt, van haar? En waar is haar verloren zuster gebleven? De kloof tussen haar gedachten en het leven met haar man en dochtertje lijkt nauwelijks meer te overbruggen. Een reis naar het buitenland en buitenechtelijke relaties brengen haar uit haar evenwicht. De roman begint als haar dagboek, maar gaat geleidelijk over in het verhaal van een onmogelijke, verzengende passie. De vrijheid van de hedendaagse vrouw brengt meteen ook de doem van de dilemma’s met zich: wat doet een geëmancipeerde vrouw met haar leven, haar relaties, haar tegenstrijdige verlangens naar autonomie en geborgenheid? Met subtiele toetsen wordt een intrigerend portret geschetst van een vrouw die leeft met alle verworvenheden van de emancipatie. Haar melancholie en haar creatieve vertwijfeling leiden naar een onverwachte ontknoping. Misschien is de Jelina uit deze roman wel een hedendaagse verwante van Madame Bovary?

_________________________________________________________________

Waarover men niet spreken kan. Elementen voor een agogiek van de kunst, Academia Press, Gent, 2010

September 2010 verscheen bij Academia Press te Gent de derde, geheel herziene uitgave van dit boek over kunstagogiek. Het biedt een handig overzicht van de wijsgerige problemen die ontstaan wanneer men gestructureerd over kunst wil spreken, en stelt de vraag hoe men een dergelijk subjectief ‘veld’ kan onderwijzen, communiceren, en kritisch benaderen. Onmisbare inleiding voor al wie, zeker in het hoger onderwijs, zich verdiept in de problemen van de moderne en de hedendaagse kunst.

___________________________________________________________

Het zwijgen van de tragedie biedt een verzameling essays, waarin de vraag naar het tragische denken in de Westerse literatuur voorop staat. Vanaf de romantiek wordt het ‘tragische’, net zoals het ‘sublieme’, vaak aangeduid als iets wat onzegbaar is. Wat betekent dit fameuze ‘onzegbare’ voor de moderne literatuur? Hoe heeft het schrijvers als Samuel Beckett, Heiner Müller, Lenz, Von Hoffmannsthal of Paul Celan beïnvloed?

Wat betekent de erfenis van de tragedie nog vandaag de dag? Volgens een cultuurpessimist als George Steiner is de tragedie onmogelijk in de moderne tijd. Maar misschien ‘zwijgt’ de tragedie alleen maar, omdat de kern van het tragische moeilijk onder woorden te brengen valt. Zo duikt het op in de woordeloze wreedheid van Medea – die van de auteur in een uitgebreid essay moreel zelfs gelijk krijgt – of in het koppige nee van Antigone, een figuur waarover Hertmans tachtig bladzijden lang in een dagboekachtige tekst nadenkt. Medea staat voor de wraak van het verdwijnende matriarchaat tegen een nieuwe ‘fallische’ orde die gestalte krijgt in haar overspelige man Jason, en Antigone met haar koppige weigering om haar broer onbegraven te laten liggen, voor  de ambiguïteit van de rechtspraak. Een derde figuur, Empedokles, staat voor de impact van de politieke visionair in het antieke denken. Antigone en Empedokles zijn ook figuren die Hölderlin diepgaand hebben bezig gehouden, en waaraan hij zijn revolutionaire lezing van de tragedie heeft opgehangen. Hölderlins denken vormt dan ook één van de vele rode draden in deze studie. Tenslotte wordt de vraag gesteld of onze alomtegenwoordige ironie een adequaat antwoord vormt op het tragische levensgevoel. De teksten in dit boek vormen de achtergrond voor Hertmans’ eigen  theatertrilogie, bestaande uit Kopnaad (1991), Mind the Gap (2004) en De dood van Empedokles (ongepubliceerd).

° ‘Het zwijgen van de tragedie van Stefan Hertmans is een buitengewoon
intelligent, hooggestemd en stimulerend essayboek, vol cultuur.’ –

juryrapport Maurice Gilliamsprijs 2008

° Verscheen bij uitgeverij Pre-Textos als El silencio de la Tragedia, Valencia 2009

__________________________________________________________________

Harder dan sneeuw, roman

“Een schrijver die dit najaar nog verrassender uit de hoek wil komen zal al iets heel strafs moeten doen. Hertmans, de schrijver die zich tot nu toe meestal tot een kleine en zeer belezen elite placht te richten, slaat immers vriend en vijand met verstomming door plots een waarlijk bloedstollende psychologische thriller uit de hoed te toveren. Geen pastiche van een psychologische thriller maar een echte. Niet zomaar een echte, maar een van wereldniveau. Zo eentje waarin de mysteries groeien en groeien, waarin ogenschijnlijk toevallige gebeurtenissen steeds meer met elkaar te maken blijken te hebben en de sfeer almaar dreigender wordt. Tot aan de hallucinante finale, die je verbluft en in een roes achterlaat.”

Jeroen De Preter – De Morgen, 29-09-2004

____________________________________________________

Doctoraat: Zäsur, Differentie, Ursprung, Ironie: Hölderlin en de goden van onze tijd is integraal te raadplegen en te downloaden op

http://hogent.academia.edu/SHertmans/Papers/694991/Zasur_Differentie_Ursprung_Ironie_Holderlin_en_de_goden_van_onze_tijd